نجم الدين الكبرى ( مترجم : محمد باقر ساعدى خراسانى )
32
فوائح الجمال وفواتح الجلال ( فارسى )
است . و به تحقيق گفته شده است كه تنهائى از همنشين بد بهتر است و سفارش مىكنم بر اين كه در ضراء و سراء و شدت و رخا از خداوند راضى بوده ، امر خود را بر خداوند تفويض نمايد و هرگاه تنگى و شدت بر او روى آورد بگويد الحمد لله على كل حال ، و هرگاه فراخى و رخاء روى آورد بگويد : الحمد لله الذى بنعمة يتم الصالحين كه در آن كفايت است و به تحقيق كه خرقه تبرك پوشيدم از شيخ ابى ياسر عمار بن ياسر بن مطر بن سحاب بدليسى رحمة اللّه و او پوشيده است از شيخ الاسلام ابى نجيب بن عبد الله البكر سهروردى و او از پدر و عم خود وجيه الدين عمر و هر دو از پدرشان محمد بن عمويه بهواسطه دست اخى فرج زنجانى از احمد بن سياه از ممشاد دينورى از ابو القاسم جنيد از سرى سقطى از معروف كرخى از داود طائى از حبيب عجمى از حسن بصرى از امير المؤمنين امام المتقين على بن ابى طالب از رسول خدا و بر كسى كه خرقه پوشانيدم اجازه دادم كه آن را بر طالبى كه در طلب خود صادق و در حال نظير خودش باشد بپوشاند و وصيت كند به آنچه كه من وصيت كردم . مبارك باد در دو سرا براى او و براى كسى كه بپوشاند آمين يا رب العالمين نوشته است اين سطور را ضعيفترين خلق خداى تعالى احمد بن عمر صوفى خوارزمى در روز چهارشنبه چهارم شوال سال پانصد و نود و هشت حامد الله و مصليا على نبيه محمد و آله اجمعين . در اين دو فرمان كه به صورت عكس و فيلم در كتابخانهء مركزى